Meer Elektrisch Kafe
De 4e editie van het Elektrisch Kafe op 23 januari was een groot succes. Omdat Tom Verbruggen alleen naar de Paraplufabriek kwam omdat de drummer van Modder ziek was had het Elektrisch Kafe Toktek in het huis als vervanger. Nogmaals dank Tom!! We kijken uit naar de volgende editie op 15 mei. zet hem alvast in je agenda. Hieronder een video verslag:
De Liveset van Robert Witt is hier te beluisteren: Paraplufabriek liveset by Robert Witt
Another Nice Mess in New York.
DJ Marcelle/Another Nice Mess was in New York en doet naar aanleiding van de vragen van Lomechanik verslag:
Je hebt onlangs (18 jan tm 25 jan) een zestal optredens/dj gigs in New York gedaan. Het was je eerste keer daar. Hoe is het bevallen? Zeer goed. Een commentaar dat ik geregeld gehoord heb over mijn optredens is ‘’we have never seen anything like that in New York’’ – en dat was positief bedoeld! Na – of beter gezegd tijdens – mijn eerste optreden, in een cocktailbar enkele uren na aankomst in New York, kreeg ik al een aanbieding om in een winkel te komen optreden, dat uiteindelijk overigens niet door ging omdat op het allerlaatste moment bleek dat er geen draaitafels beschikbaar waren. Ik heb voornamelijk in Brooklyn opgetreden en ook een keer in Manhattan. In Brooklyn had ik al een ‘cult following’ werd me na een paar dagen verzekerd. Nou kunnen New Yorkers denk ik wel overdrijven in hun positivisme, maar enthousiast waren ze zeker! Dat positivisme kom bij ons Nederlanders misschien ook wat nep over, maar het is zeer zeker ook gemeend. Men is optimistisch, en het is fijn om in zo’n sfeer te vertoeven.
De plaatsen waar je hebt gedraaid liepen nogal uiteen. Je hebt dus ook verschillende dingen gedaan/laten horen. Kun je aangeven wat die verschillen waren? Zoals gezegd ben ik begonnen in een cocktailbar, Hotel Delmano, in Brooklyn, in een heel leuk buurtje geconcentreerd rond Bedford Avenue, met veel speciaalzaakjes als platenzaken, tweedehands (kleding)winkels en leuke cafe’s en restaurantjes. In Hotel Delmano zat ik in een hoekje van de bar, met twee draaitafels voor me. Opmerkelijk was dat ondanks het beperkte geluidsvolume mijn set zeer aansloeg; ik verkocht meteen veel exemplaren van mijn mixalbum en kreeg veel lof. Later in de week waren er mensen van die eerste avond te zien bij mijn anders optredens. Een perfecte start, dus! Verder heb ik in een grote bar gedraaid, waar veel muzikanten komen. Het barpersoneel van Daddy’s bestond uit leden van Animal Collective en Gang Gang Dance, iets wat me overigens pas later verteld werd! Leden van Brooklyn bands als Oneida en Christy And Emily zorgden voor veel sfeer en er werd enthousiast tussen de tafels gedanst. Criterion, van het Broklyn Beats label was er ook en ik heb hem zelfs kunnen verleiden tot het dansen op Afrikaanse muziek, iets wat hij nog nooit gedaan had, verzekerde hij mij. Het derde optreden was in LitLounge een soort van punkkelder in Manhattan. Daar kon ik niet lang draaien (zo’n 100 minuten), na optredens van Starring en The Totally’s. Ook nu werd het gezellig, met veel gedans, maar een voor mij absolute afknapper was het optreden van de deejay na mij. Die draaide vanaf zijn Ipod de meest voorspelbare nummers van de Ramones, Iggy Pop en The Cure, reeds thuis keurig aan elkaar geplakt. Een volslagen conservatieve, fantasieloze vertoning, iets dat ik niet in New York verwacht had! Naïef? Mijn vierde optreden was in een grote kunstruimte genaamd Issue Project Room, waarbij het publiek op stoeltjes zat. Bij aankomst bleken ze alleen maar over leuke antieke grammofoons te beschikken, waardoor in allerijl van elders deejaydraaitafels gehaald moesten worden. Op deze plek heb ik een zeer experimentele improvisatieset gedaan, met vrijwel constant twee platen door elkaar heen, abstract, ritmisch, spannend, uitdagend. Mijn optreden sloeg opnieuw goed aan. Christy & Emily, mijn New Yorkse vriendinnen en platenlabelgenoten Klangbad) die alle shows geregeld hadden, speelden zelf ook, aangevuld met een drumster en bassist en ook in deze uitgebreide setting waren ze fenomenaal. Zie: christy and emily De dag erna speelde ik weer in een club, Glasslands, met onder andere ook een optreden van Lycaon Pictus. Een fantastische live band \met een zeer charismatische zanger. De muziek is een kruising tussen no wave, The Cramps en B-52’s. Of zoiets. Ik draaide tussen de bands door, kreeg veel fijne reacties en verwachtte na afloop van de bands een dansset te kunnen doen. Die begon ook goed, ik verkocht tegelijkertijd veel platen, maar plotseling stond de geluidsman, een minuut eerder nog een mix van me kopend, streng kijkend voor me. Of ik meteen, maar dan ook meteen, kon stoppen. Reden: de bar had te weinig omzet en de avond werd meteen stopgezet. Een dag later was ik uitgenodigd in de studio van Oneida om een mix op te nemen, die ook gefilmd en gefotografeerd werd. Ook nu een experimentele, spontane mix, inclusief platen die ik de dag ervoor tijdens een rommelmarkt had gekocht. Zo waren mijn setopener en -afsluiter fragmenten van de LP ‘The Afro-Americans Quest For Education’. De openingszin van de plaat – en van mijn mix – ‘’adventures in negro history’’ vond men hilarisch in de studio. De mix wordt in het voorjaar digitaal uitgebracht door Brah Records, het label van Oneida, al liet ik toch wel even weten een vinyluitgave te prefereren. Meteen daarna moest ik weer naar Hotel Delmano, voor een tweede optreden aldaar. Ik was op mijn laatste avond om New York op verzoek van de mensen van Delmano terug op de plek waar het begonnen was. Nu met ‘cult following’. Een mooi gevoel.
Welk optreden heeft het meeste indruk op je gemaakt en waarom? Ik ben niet zo van de ‘’beste’’, het ‘’meeste’’ enzovoort, het maken van lijstjes. Alle optredens waren door hun diversiteit anders, en uit alles dat je meemaakt kun je mooie gevoelens halen, Artistiek gezien waren voor mij de experimentele sets in Issue Project Room en de Oneida Studio het meest bevredigend, omdat ze moeilijker en uitdagend waren en met veel enthousiasme ontvangen werden.
Is de smaak van het publiek waar je hebt gedraaid anders dan in Europa of komt het in grote lijnen overeen? Moeilijk te zeggen,. Het publiek was in ieder geval zeer verrast door wat ik deed, hadden het nog niet eerder zo gehoord zei men mij. Dj’s en bands zitten vaak aan een stijl, trucje vast, maar dat is in Europa ook zo, en daar vindt men mij ook apart en avontuurlijk(er) draaien. Wat dat betreft was er dus geen verschil.
Waar zijn ze dol op In New York?
Dat is ook moeilijk te zeggen. Over het algemeen leunen ze wat meer op traditionele muziekvormen als blues, country, rock ’n roll en hebben ze minder ervaring met experimentele elektronica uit Europa. Ik had even overwogen om ook wat oude Ramones, Cramps of andere legendarische New Yorkse singles mee te nemen, en bijvoorbeeld tussen of tijdens alle dubstep, elektronische en Afrikaanse klanken te draaien, maar zag daarvan af omdat ik er vanuit ging dat men mij dan uit zou lachen: die dj uit Europa met haar oude muziek van dertig jaar geleden! Ik moest wel even slikken toen die dj in Lit Lounge met juist al die oude muziek op de proppen kwam, tot groot enthousiasme van het publiek! Je kunt echter niet op grond van bezoekjes aan een paar clubs zeggen wat ‘’het’’ geluid van New York is. Die Lit Lounge was later op de avond ook een plek waar veel ‘’poseurs’’ op afkwamen, het was niet bepaald de creatieve hotspot van New York!
Ben je nog een leuke platenzaken geweest? Ja, maar op de meeste plekken kun je geen platen beluisteren. Aangezien de lol voor mij er juist in bestaat om onbekende platen te beluisteren en me zo te laten verrassen, ben ik niet in zoveel zaken geweest (los daarvan: ik was meer geïnteresseerd in andere aspecten van New York – heb heel veel rondgelopen). Een goede zaak, met één door de klanten te gebruiken draaitafel, was Sound Fixi). n Williamsburg, Brooklyn Hun kleurrijke logo/draagtas is ook om vrolijk van te worden!
Nog fijne platen gekocht?
De meest verrassende platen heb ik gekocht op een rommelmarkt, in een voormalig bankgebouw. Daar hadden ze twee bakken met Afrikaanse elpees, voor nog geen vier dollar per stuk! Het liefst had ik die twee bakken helemaal gekocht, maar met zo’n vijftien stuks ben ik ook al heel tevreden. Ook gevonden op die rommelmarkt naast de eerder genoemde plaat over The Afro-Americans een waanzinnig mooie plaat van Missa Luba een oude verzamelelpee ‘’Negro Folk Music Of Alabama – Spirituals. Allemaal zeer aparte platen, gestoken in dikke kartonnen hoezen met een prachtige vormgeving. Ik heb in totaal zo’n dertig platen meegenomen uit New York, wat dubstep ook en met wat lokale acts heb ik platen geruild, zoals het eerder genoemde Lycaon Pictus en de experimentele geluidsklanken van Hells Hills. Al die aankopen vervingen in mijn bagage mijn eigen verkochte mixalbums, zodat ik qua gewicht voor de terugvlucht nog net goed zat!
Je mag kiezen.. Je krijgt een appartement in New York of in Berlin. Wat gaat het worden en waarom? Een onmogelijk te beantwoorden vraag. New York heeft me zeker positief verrast, al zal dat gevoel zeker gekleurd zijn door de warme ontvangst die ik er genoten heb. New York is een stad waar veel larger than life is; de wolkenkrabbers, het enorme Central Park, de drukte, het optimisme, de packaging culture (veel eten en drinken is ‘’to go’’, mee te nemen) enzovoort. Berlijn is een stuk goedkoper dan New York, en historisch interessanter, aan de andere kant ken ik New York lang niet zo goed als Berlijn en is het dus spannender om in Amerika te wonen. Ik zal in beide steden genoeg mogelijkheden hebben om vaak te kunnen draaien, misschien wel iedere dag, maar de mensen/artiesten die ik in New York heb leren kennen, moeten ongelooflijk hard werken om rond te kunnen komen; de maatschappij is er veel harder en het leven draait er meer om geld dan in Berlijn, leek het. Bovendien leek het ook alsof er in New York meer een ‘’weekendcultuur’’ is qua uitgaan, mede ook denk ik omdat men door de week gewoon hard moet werken om het hoofd boven water te houden. In Berlijn is het iedere dag feest, maar misschien val ik in New York met mijn manier van draaien eerder op dan in Berlijn? Dus toch maar New York?
Wat is een nieuwe release waar je helemaal gek op bent op moment? Vindicatrix/Something In The Night pt. 3, van een 12’’ en cd: Die Alten Bösen Lieder mordnatmusic” een zeer spannende experimentele minimal techno-achtige plaat.
DJ Marcelle/Another Nice Mess is iedere dinsdagavond van 20.00 tot 22.00 te besluiten op dfm en een maandelijke show in een loop heraald op dandelionradio .dandelionradio.com/marcelle. En dan ook nog op FSK Radio Hamburg Iedere eerste woensdag van de maand van 23.00 tot 01.00 – veel plezier…
HAPPY NEW 2010
Luister naar de sneeuw
Je kunt sneeuw horen. Jan Kees Helms stuurde deze link naar Lomechanik: Luister naar de sneeuw
En hier is meer van Jan Kees Helms
Een kerst kado…
Een kerst kado van Bas van Huizen op Lomechanik .
De Gewelfsterver EP. Bas is een oude bekende van Lomechanik. Hij bracht al eerder werk uit op de dubbel CD Ruis voor Thuis en Iets met Biets en op de Lomechanik Luisterclub (ook een verzamelaar). Bas van Huizen (woond tegenwoordig in Tokyo) heeft zijn eigen label gemaand Ethetkreet waar hij soundscapes, electro akoestische muziek, ambient en noise op uitbrengt. De Gewelfsterver EP telt 4 tracks met ruim 37 minuten muziek. Muziek die naar ons idee prima past bij deze donkere dagen… Na 19.00 op kerstavond hier gratis te downloaden. Sorry iets later.. maar hier is ie dan – download hier..
Bas van Huizen Gewelfstrever EP
Hieronder beeldmateriaal van een live optreden van hem bij
(F)luister:
Bas van Huizen live at [F]luister from Renier Eclectro on Vimeo.
Zaterdag 23 januari: Elektrisch Kafe in de Paraplufabriek
Het Elektrisch Kafe heeft voor deze 4e editie wederom een fijn programma voor u samengesteld. Robert Witt brengt live zijn donkere en diepe soundscapes /ambient ten gehore. Transfolmer maakt spannende elektronische muziek en stond onlangs met zijn remixes op de luisterpaal van de VPRO. Download gratis op de site van het bevriende EscRec label releases van zowel Robert Witt en Transfolmer. Modder is het nieuwe project van Tom Verbruggen (o.a. Toktek) en Bardt van der Dennen (Bird). Het duo speelt zowel sferische als groovende stukken op het drumstel, bas en de Korg synth. Pete Concrete, de labelbaas van het fijne Eat Concrete is de afsluitende DJ van vanavond. Eat Concrte brengt onder andere platen uit van Knalpot, Aardvarck en Enemy Earth. Erwin Grolleman is de man achter het underground stripblad Stukah. De expositie van vanavond geeft een beeld van de diversiteit binnen dit magazine. Wederom zullen er verder de nodige scheve filmpjes te zien zijn in het Elektrisch Kafe filmprogramma. En dat allemaal voor nix. Gratis dus. Het kan gewoon bijna niet. Elektrischkafe
Aanvang: 21.30 Paraplufabriek van Oldenbarneveldstraat 63A in Nijmegen.
